ქუჩებში ქუხდნენ ორატორები: დრო დადგა... ტყვიის სუნთქვა გროვდება, და ჩვენს ცხოვრებას არალეგალურს აღფრთოვანება...

მოვარაყებულ შუქით მზავთავი ოქროს სხივებით და მინანქარით ჩვენი ყანების ოქროს თავთავი galaktion tabidze oqros...

ოქროს ნავს მიესაჭა რა, ლაჟვარდი ნამის მწოვარე, galaktion tabidze oqros navit...

გვირგვინო სვეტის! იყოს სიშორე, ჩვენ ვერ გვაშინებს ბურუსი მისი: ხელთ, ჩვენს ერამდე, მე მაქვს მეორე galaktion...

ელვარე თოვლში მიჰქრის მარხილი, რომ მოიხვიოს თეთრი ავდარი, ამ სივრცეებში მყავს დამარხული galaktion tabidze...

აველ დაღლილი მარმარილოს თლილ კიბეებით - დარბაზში, სადაც ვისვენებდი ჯერ ისევ დილით; ორხიდეების მწყობრად იდგა...

ფანჯრის მინებზე ქარბუქივით ატყდა ტყეები - გლედიჩიები, ზამბახები, ორხიდეები, გადარეული ორნამენტით მოირთო მინა....

ღამით მივედი სასაფლაოზე და ვინახულე ძველი ტაძარი, ფრთხილად ავედი ძველ სამრეკლოზე, galaktion tabidze ori zari...

ორი ასული ნეტარი, ორი სხვაგვარი წამება, აქ შორეული მხედარი galaktion tabidze ori asuli netari...

ეზოს ახსოვს ყოველ წუთის შარაგზა და გადაღმა. ისევ იქ დგას ჩრდილი თუთის, galaktion tabidze omnibusit...