– მწარე ღიმილი – მე ყველა ღიმილს საეჭვოდ ვუმზერ, ბევრის არ მომწონს თვალთა ხედვები, მე ახლა ვდარდობ, თქვენი...

ვისაც დღესაც უყვარხარ, ის სულ მარტოდმარტოა, ვერა და ვერ მოახერხა, შენი გულის გათბობა!...

– ჩვენ ერთმანეთს ვჭირდებით – სიძულვილი სიყვარულში აგრევია, ნუთუ ვერ გრძნობ ისევ მე რომ გჭირდები?! ჩამოგლიჯე...

– მონატრებული ღამის წვიმა – მე ეს წვიმა ისევ შემშლის ამ ღამით, შემახსენებს რაც ამქვეყნად მივლია, ჩემი გზები...

– უცხო წერილები – ახლაც წვიმს მთაში, ყველა ჩვენი ნაფიქრალი დიდ წვიმებს გაჰყვა და ამღვრეულ სევდასავით...

– შვება – ვწერ და არ ვიცი ვისთვის ვწერ, რად მეწერება ასე, ჩამოუქროლებ სევდიანს, გულს ვებარები მარტო.....

ცაზე ღრუბლებს გაუშლიათ სევდის კარვები, მზეო, სად ხარ, მთის კენწეროს, რას იმალები, განზე გასწი, ბიჭავ შენი...

ამბობენ, პოეტი ის არის, ვინც სამშობლოზე ღაღადებს, ბევრჯერ ვაფრინე ისარი, ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე....

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული, რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან, ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული და მაინც შენგან...

თეთრი – იმედი – შენ რა იცი იმედი რაა, თბილი ხელის ფათური სულში, ბევრად ძნელია იმედებით დაბრუნება.....