– ქალი – თავანკარა წყაროს წყალია ქალი, გაუცინეებ? გალაღებს და შეგშლის, მოატყუებ? თავს ჩაქინდრავს წამით...

– მამას – ცისკენ ეძახდა სული საბრალოს, ხვალინდელ ფიქრებს ცრემლით ავსებდა, და ჩემს წარმოთქმულ პირველ ხმოვანებს...

– შენი მესაიდუმლე – მე შენი მესაიდუმლე დაგვიანებით ისევ მოვედი, თვალები სულ სხვა სინამდვილეს გადაეყარა,...

– შეხვედრა გაზაფხულთან – მიყვარს გაზაფხული! ფერების გამა, თვალის შევლება, ჩემი აუხდენელი სურვილების...

– თბილისის ქუჩებს – დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს, ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა!...

თეთრი ლექსი – სტრიქონი – ჩემს შვილს უჭირავს ხელში დაწერილი მამის სტრიქონი, იქ სადღაც სევდის მდინარე...

– ტაძრები – მე სული დამაქვს დამძიმებული, საოცრად ვგავარ ყველა მომაკვდავს.. ძველი ტაძრები ისევ მეგულვის, თუმც...

– გთხოვ ხელი არ გამიშვა – ხელი ჩამავლე არ გამიშვა გთხოვ გევედრები, ცუდსაც ნუ მეტყვი იმ ქვეყანას ჯავრად...

– ჭადარი – ჭადარი გახსოოვს? ტანთეთრი ლაღი ჭადარი? გაჩენის დღიდან ტრიალებდა ქალაქის ხვიტში, აყურადებდა...

- უნიჭო პოეტები - პოეტობა ეს ხომ დიდი შარმია, ვისთვის როგორ ვისთვის გასართობია, ლექსებს წერენ?...