სად არადა სადღაც იყო, სხვენზე თვლემდა სანთელი, ცა ღრუბლებში გამქრალიყო, ბნელს ეტრფობდა ნათელი.. merab...

როგორ უცებ გალეულა სიჭაბუკის წლები, ვხედავ როგორ ჩამოშლილა გზად ხატულა მთები, ცოდვა – მადლი იწონება აღარ...

შენ ამქვეყნად ბრწყინვალება გერქვას, ხის ტოტიდან დავარდნილი ნამი, სიყვარულის უკვდავების მზე ხარ, არსებული...

მაინც სხვა იყო ცა – ბავშვური, ყოველდღიური, და სად გაფრინდა? ვინ მეტყვის განა, რამდენი წვიმა რამდენი ქარი...

შენი თვალები ყოვლის მჭვრეტელი, მოწყენილ ცასაც რომ დააპკურებს, შენი ღიმილი ხან მეტის მთქმელი, ჩემში სიცოცხლეს...

–მე ისევ მოვედი შენთან – დაღამდა, მე კარგად ვიგრძენ, სიშორე შენი ხვალინდელი დღის... გეძახი! [center]...

– ჩემთვის კი არა– დღეს კი ბედნიერს გხედავ რატომღაც, მხოლოდ ჩემთვის კი არა, სულ სხვანაირი მომეჩვენე და ვატყობ...

უნდა წავიდე შენთან დარჩენას აღარ ვაპირებ, სულ მარტოდ დავრჩი გამოვიკეტე გულის კარები, ჩვენი წარსული რაც...

წუხელ ქარი ამოვარდა თითქოს, მომირყია ფანჯრის ძველი რაფა, უბერავდა ფანჯარასთან ახლოს, მას უნდოდა მხოლოდ ჩემი...

ვიღაცამ გუშინ მესროლა მთვარე, მთვარე ნამგალა და ნაღვლიანი, ისეთი იყო ბებერი ღამე, მშფოთვარე რაღაც...