მონატრება სულს ლანდებად დასდევს ვერა და ვერ გავექეცი ფიქრებს, აჩრდილები ისევ შენი დამდევს, სასთუმალთან შენი...

- ვინც უყვართ ისე არ ექცევიან როგორც შენ მომექეცი! - გავაწყვეტინე კვლავ. - ამიტომ... - გააგრძელა მან, - ლიზი...

- ეს კონფიდენციალური ინფორმაციაა! - ჩამჩურჩულა ყურში ისე თითქოს ირგვლივ ვინმე ყოფილიყოს. - აა... აგენტი ხართ?...

შენ მიზეზს მალავ, გიხარია რაღაც ძალიან, მინდა გავიგო, მაგრამ ისევ ისე ჩუმდები.. მე მგონი ვხვდები, უმიზეზოდ...

მე აღარ ვიცი ვისზე რა ვწერო აღარც ის ვიცი თუ დავწერ რამეს, მაშ მომისმინეთ ვიღებ კალამს და, ჩემი ცხოვრების...

ამ ცხოვრებასთან პირისპირ ვრჩები სიმწვანე ათოვს ნაზამთრალ ვარდებს, მეძახის დედა, მეძახის შვილო, ალერსით ლოყას...

სულ იმას ვნატრულობ რომ აღარ გაგხსენო ფიქრებში კვანძები სულ შენში იღვრება, მსურს მინდა დაგხატო გული არ...

ვცხოვრობდი წარსულით, დღეს ვცხოვრობ ხვალით... დღისით თუ ღამით, წუთით თუ წამით, სათქმელი მინდა გითხრა მე ამით,...

აქ სიბნელეა და მხოლოდ მკრთალად ფურცელს ანათებს შუქი სანთლისა, კვლავ ვიღებ კალამს, რათა განვაგრძო წერა...

კვლავ აირია ჩემში ფერები, ჩემი ლექსებით კვლავ გეფერები, კვლავ დამიბნელდა მზე და ჩანს მთვარე, კვლავ მიბრუნდება...