ვით დავიოკო სული ისე, რომ იგი შენსას აღარ შეეხოს არასოდეს? ვით აგარიდო? სხვა საგნებისკენ ვით წარვმართო იმისი...

მარტოობა როგორი წვიმამორეულია! ებრძვის ზღვის საღამოებს, თითქოს ორეულია სივრცეების, რომელიც ასე შორეულია,...

ჯერაც შავია სინოტივე, მძინარევ, და თან მერყევი, როგორც შეხება. ნამი! - ითხოვს ჩემი ფეხები. rilke rainer maria...

მარინა ცვეტაევა-ეფრონს ჰოი, სამყაროს სვე, მარინა, ვარსკვლავთა ცვენა! არ ღირს სამყაროს ასავსებად თავის...

დგას ამაღლებულ კათედრალთან და დუმილს არ შლის, განფენილია სისადავე სარკმლის მინებთან, შემოფეთებულ ბედისწერას...

დგას კათედრალთან მდუმარებით, როგორც დიდება, სარკმელთან ახლოს უცნაური დუმილით მოსილს დაუფლებია ელდად შიში...

ბრმა უცხო: ხომ არ გაშინებს ეს საუბარი? rilke rainer maria brma ბრმა: არა. ის შორეული იყო ისე, არ იყო მისებრ,...

მეკარევ, მითხარ, რად ჰგმანავ ამ კარს? რას იცავ ასე გულმოდგინებით? მე საიდუმლოს ვიცავ სიმშვიდის. rerix...

გვიპასუხეს: არ შეიძლება. მაინც შევედით. მივედით კართან. ყველგან გვესმოდა: არ შეიძლება. rerix nikoloz...

მზადაა ჩემი სამოსელი. ახლა მე ნიღაბს ავიფარებ. ნუ გაიკვირვებ, მეგობარო, თუ საშინელი იქნება იგი. rerixi...