ჩემო ხარებავ, რა მაცოცხლებს აწ თქვენგან დევნილს, სად არის ძალა, რომ შთამბერავს ღონიერ სუნთქვას, როცა იმედი...

ძილია შვება და ქვად ქცევა კეთილი ხვედრი, ვიდრე მძვინვარებს ლაფდასხმული ეს საუკუნე. არაფერსა ვგრძნობ, არასა...

არყოფნის ღამევ, დაშრეტილო ჭრაქო და კვარო, შენს ჩაჟამებულ კარიბჭესთან, დახშულ ტალანთან ღუზა ჩაუშვა ათასგვარმა...

ზესკნელს და ქვესკნელს, დედამიწას, ვარსკვლავთა ქოროს, ზამთარს და ზაფხულს, მწუხრის ჩრდილებს, ცისკრის ყაითნებს...

ზოგი ცად ქროდა უტაიჭოდ და უფაეტნოდ, ზოგიც შეიპყრო უცნაურმა სითვალბეცემ და უგზოობის ჟამს საცალფეხო ბილიკს...

აქ ნუ ზასაობთ! პროფილაქტიკის თანამშრომლები გიყურებენ და საქმეს აღარ აკეთებემ... zasaoba profilaqtika...

მეგობარო, შენ მკითხავ, ვისი ბრძანებით გიზგიზებს გიჟის მეტყველება? boris pasternaki megobari ucxouri poezia...

მცოდნოდა მაინც – როცა ვიხუმრე და აიწია პირველად ფარდა, რომ სტრიქონები სისხლად იხუვლებს და ეს სიკვდილი იქნება...

საუბრები ფრთხილზე ფრთხილი, ოდნავ გასარჩევი ხმები, კეფით თხემზე აკრეფილი თმები, საოცარი თმები. boris...

შევკრთი. ავენთე. ჩავქრი. ირგვლივ ფუჭად ვუარე. სულ არ ამეხსნა სიყვარული მისთვის ნეტავი. მაგრამ რაღა დროს?...