რაღაც მითხარი სხვა,ამ სიყვარულის დარი. გთხოვ, გამიწეწე თმა,შემომინგრიე კარი... ან ამაფრინე ცად,ვარსკვლავს...

ოჰ, ეს ქარი!..უმიზეზოდ ატყდა დღესაც, უმიზეზოდ ამიწეწა თმა და სული, გულმოსულმა ჩაუქროლა ვერხვის ხესაც, გაიტაცა...

შემოდგომა ყვითელ ფოთლებს მიწის სუნთქვას სწირავს; ღაპაღუპით ფერმკრთალ ნოტებს მოსდით ცრემლის წვიმა....

მეშინია უშენობის... როგორ ვიყო უშენოდ?!. მოზღვავდება გულში სევდა, ტკივილს რითი ვუშველო?...

ყველა მთის ყვავილს ვეფერე, შენც გეფერები, ენძელავ, თოვლის ლამაზო ღილ–კილოვ, შენი დათმობა მეძნელა....

გაბნეულები, განთესილები სამყაროს მცირე ნაწილაკებად, ვეძებთ ერთმანეთს, ხელის ცეცებით, ვიღაცა – მეტად, ვიღაც –...

ხეზე შემოჯდა ბეღურა. – შორს ნუ ხარ!.. – ჩუმად ვუთხარი. ხეს მხრებზე თოვლი ეხურა, მე კი შინ მენთო ბუხარი....

ჩამოიფერთხე ეგ ბალახები თმებიდან უნდა წავიდეთ, უნდა ავკეცო ფარდაგი... ჟრუანტელსა მგვრის, ისევ ხელახლა ვთბები...

სუნი და ფერი დაკარგეს ვარდებმა. მე კი დღეს დავკარგე აზრი-სიყვარული. მართლაც ყველაფერი ალბათ დროს ბარდება...

მომენატრე,გულში სევდა მოკალათდა, შემოაცვა რუხი ფერი სულის სარკეს, ისე ძლიერ მომენატრა შენი სუნთქვა, ეგ...