გადაისექტემბრებს მალე, გამოიქტომბრეს ხვალე. მერე დავასვენებ ფიქრებს მერე დავასვენებ თვალებს.......

მოვალ და გეტყვი, რომ არ შეცვლილხარ, რომ ჩამოგტირის ისევ თავ-პირი... აღარც ოქრო და აღარც ვერცხლი ხარ, აღარც ის...

რამდენ შეხებას და რამდენ მოფერებას, რამდენ მოგონებას მალავს ეს ხელები, ისე დაქანცულან გრძნობადაკარგულნი,...

ცოტა მადროვე, მალე მეც წავალ, საფლავს გამითხრის ეს მონატრება, და იქვე, ქვაზე ჩემ სურათს ნახავ ნეტავ,თვალს...

ფანჯრის ჩამსხვრეულ მინებზე, სისხლის წვეთები მოჩანს. გონებას წამლავს სიბილწე, უგუნურება გვმოძღვრა...

ვიღაცის შვილი და ერთ დროს სატრფო, ეფიცხებოდა ცეცხლს მიმწუხრს მარტო!...

სანამ გვიყოფდეს საწუთრო ოინს, და გვაკმარებდეს სხივებში ლივლივს, მიმიღე შენად! ვიაროთ ერთად ! შევერთოთ მთაში...

ვეღარ გავუძელი ფიქრებს შენთან განშორებით დაღლილს, გული მხოლოდ შენზე დარდობს, ვხვდები ვერავისზე გაგცვლი....

- რა გადარდებს? - მე, არაფერი... - სულ არაფერი?! - არა. - მაშ რატომა ხარ ეგე მოწყენილი? - რა ვიცი, ისე,...

შენთან ძილი მინდა, შენგან შვილი მინდა შენი სიცოცხლისთვის - თუნდ სიკვდილი მინდა შენი შუქი მინდა, შენი ჩრდილი...