დიდი ტილოს ავტორმა რომანი უნდა დაასრულოს, რამდენიმე თვე დაასვენოს, თვითონაც დაისვენოს, მერმე ისევ...

გაყინულ ფიქრებს ათოვს სიმშვიდე ცხოვრება ტკივილით დავღალეთ statusebi gamonatqvamebi literatura prazebi...

ციდან წვიმს და სულში მაწვიმს... ნერვებზე უკრავენ წვიმის წვეთები და უჟმურ გამოხედვას ახატავენ ჩემს სახეს......

მთელს სოფელში იყო ცნობილი დადუნა თავისი ხასიათის გამო, თითქმის არავისთან მეგობრობდა, უფრო სწორედ სხვები...

ახლა, ალბათ გვიანია, გვიან ამ მოლიპულ გზაზე, რატომ შემხვდი, დამახალე ოცდაათი ტყვია, რომ გავიგე, პატარა ხარ...

დილა გათენდა ისე თავხედი, რომ სამჯერ მაინც გამახსენა შენი სახელი... შენ დაბრუნდები - ისე წახვედი... უბრალოდ...

მე მიყვარს გრძნობა ცრემლების ქროლვა, არ ვიცი სად გაქვრა ის ლაღი ნდობა....

მერამდენედ მოგიწვიო ამ ჩემს გულში უთვალავი სევდა– დარდი გადვიტანე, ჩაიღვენთე ამ სანთლების სიყვარულში...

შემოვეცვითე მე შემოდგომას და ცივი ზამთრის დამედო ფერი, ნატვრაში ახლა გაზაფხულია და ზაფხულივით ცხელია ცრემლი....

არაფერი თქვა გთხოვ ! მე ვიცი ბევრჯერ გული გატკინე ზუსტად არ მახსოვს ალბათ "ჰო" მაგრამ მე იმაზე მეტი...