დიდი ხნის მერე მე ვუსმენდი საყვარელ მოტივს, გადაეცალა თითქოს წარსულს ერთბაშად მტვერი, რომ ვთქვა...

გემუდარები, გამიღე კარი. სიტყვა, რომელიც ერთ დროს გამომრჩა, მე მოგიტანე ახლა პეშვებით, გემუდარები, კარი...

ამშლია ფაფარი უხედნელ კვიცივით, სიგიჟის წვეთები თვალებში ელავენ... ნუ შემეჯიბრები_ვამბობ და ვიცინი... ვნების...

“მოწყენილობამ ინება ჩემში თავნება დინება.” დამეზმანება მანება და მანკიერებაც. წვიმს… ცრის… უფერული ეული და...

შეშლილთა სახლში ცხოვრობს სიჩუმე, კედლის ჩრდილები რაღაცას დავობს. გადაჭრილ ვენებს ენდობა თურმე ის, ვინც გაექცა...

აჰა,მივენდე გულის კარნახს, მოვედი შენთან, თუმც გაპატიე, მაინც დამრჩა დარდი პატარა, დღეს მარტოობა მონატრებას...

"საიდანღაც მეცნობოდა ქალი, წამწამებთან დაცემული ჩრდილით, მისი მზერის დეჟავიუს განცდა. დეკოლტესთან...

სად დაიბადა ბედნიერება... ზღვაში? მზეში? თუ ჩვენში? სად ისახება მისი ზმანება, ღიმილში? იქნებ ცრემლში? sad...

განა მეშინია სიყვარულის ახსნა შენთვის?! უბრალოდ მენანება შენი სილამაზე ჩემთვის. gana meshinia siyvarulis...

თუკი ავირჩევ სამოთხის სახეს ავირჩევ შენს გულს სიკეთით სავსეს მოვუვლი წალკოტს, ედემის ბაღებს უთუოდ გიმღერ...